Soms leer je iets zonder dat je het doorhebt. In je vroege jeugd neem je alles op wat er om je heen gebeurt. Niet met woorden of logica, maar met alles gaat op gevoel. Je hebt nog geen volledig ontwikkeld brein dat dingen kan relativeren of nuanceren, dus alles wat je ervaart, voel je direct en diep.
Ik merk zelf hoe hardnekkig sommige van die oude overtuigingen kunnen zijn. Alsof ze onzichtbaar met je meelopen, tot het moment dat je denkt: wacht eens even… wat denk ik nu eigenlijk. Dit klopt helemaal niet. Je ziet het pas als je het door hebt.
Zelfliefde begint daar waar je stil durft te staan bij die oude stemmetjes en ze begint tegen te spreken. In dit artikel neem ik je mee in dat proces. Want wat gebeurt er eigenlijk als je weinig zelfliefde hebt? En hoe kun je de patronen loslaten die daar onbewust aan bijdragen?
Wat is zelfliefde (echt)?
Zelfliefde wordt vaak verward met egoïsme of jezelf op één zetten ten koste van een ander. Maar echte zelfliefde gaat over zorg, eerlijkheid en compassie voor wie je bent, ook als je niet voldoet aan je eigen ideale plaatje. Toen ik zelf vastliep in overpresteren en bevestiging zoeken, dacht ik dat ik gewoon harder mijn best moest doen. Pas toen mijn lichaam protesteerde en ik me leeg voelde, begreep ik: dit kan zo niet langer. Er moet iets gebeuren..
Wat gebeurt er als je weinig zelfliefde hebt?
Een gebrek aan zelfliefde laat zich op veel manieren zien. Je durft je grenzen niet aan te geven. Je twijfelt aan je keuzes. Je voelt je verantwoordelijk voor het welzijn van iedereen behalve jezelf. Het is heel vermoeiend.
Je kunt het herkennen aan gedachten als:
“Wie ben ik om dit te vragen?”
“Als ik maar aardig blijf, dan vinden ze me tenminste oké.”
“Ik ben gewoon niet zo belangrijk.”
We leren vaak dat aanpassing beloond wordt en dat kwetsbaarheid een zwakte is. Maar wat als dat precies is wat ons verder van onszelf af brengt?
Aangeleerde patronen die we mogen loslaten
1. De brave helper
Altijd klaarstaan, nooit nee zeggen. Omdat je denkt dat liefde iets is wat je moet verdienen.
Oefening:
Schrijf een dag lang op hoe vaak je ‘ja’ zegt terwijl je ‘nee’ bedoelt. Wat zou er gebeuren als je wél je grens aangaf?
2. Het masker van sterk zijn
Doorgaan, niet zeuren, alles alleen doen. Vaak aangeleerd uit trots of noodzaak.
Persoonlijk voorbeeld:
Ik dacht dat ik geen hulp nodig had. Je denkt dat je het allemaal alleen moet doen en dat het zwak is als het je niet lukt. Maar pas toen ik dit leerde uitspreken kreeg ik ook zachtere reacties terug.
3. Jezelf vergelijken
Zien hoe anderen alles onder controle lijken te hebben en het gevoel krijgen dat je tekortschiet. Het gebeurt bijna automatisch. Je opent je telefoon, ziet iemand met een opgeruimd huis, een succesvolle onderneming of een stralende glimlach en ergens vanbinnen fluistert er iets: waarom lukt mij dat niet?
Ik heb me er vaak op betrapt. Dat ik scrollend door Instagram niet alleen foto’s bekeek, maar mezelf onbewust aan het afrekenen was. Op mijn tempo. Op mijn uiterlijk. Op mijn leven. En hoe vriendelijk ik ook wil zijn voor mezelf, op zulke momenten voelt het alsof ik altijd een paar stappen achterloop.
Wat ik ben gaan inzien, is dat je jezelf vergelijken met een ander altijd een vertekend beeld oplevert. Want je vergelijkt jouw binnenwereld met iemands buitenkant. Je weet niets van hun twijfels, hun vermoeidheid of hun angsten.
Het put uit. Jezelf steeds spiegelen aan een ideaalbeeld dat je niet kent, is slopend. Je raakt verwijderd van jezelf, omdat je je waarde afmeet aan iets dat buiten jezelf ligt.
Oefening:
Als je merkt dat je jezelf vergelijkt, stel jezelf dan deze vraag: Wat zie ik in de ander dat ik blijkbaar mis in mezelf?
En daarna: Kan ik dat stukje vandaag een klein beetje aan mezelf geven? Soms is het antwoord simpel: rust. Vertrouwen. Goedkeuring. Niet van een ander, maar van jezelf.
Hoe je begint met loslaten
Loslaten is geen knop die je indrukt. Het is eerder een dagelijkse keuze om jezelf niet langer te behandelen alsof je alleen waardevol bent als je perfect bent.
Begin klein.
Met een ademhaling.
Met een liefdevolle gedachte.
Met een kaartje aan jezelf op de koelkast: “Je bent genoeg.”
👉 Wil je hiermee aan de slag? Bekijk onze kaartenset over Zelfliefde.
Afsluiting
Oude patronen loslaten is spannend. Het vraagt moed om iets te veranderen dat ooit veiligheid gaf. Maar het is ook bevrijdend. Zelfliefde begint niet bij het oplossen van alles wat ‘niet goed’ is. Het begint bij jezelf aankijken en zeggen: ik zie je, ook hiermee.
